Piratak Santa Klaran!

Lehengo astean, Santa Klara uhartea piratek hartu zuten!
Asteazken goizean marinel ugari ikusi zituzten donostiarrek hiriko portuan. Euren artean zenbait itxuragaizto zeuden, aurpegian orbainak eta besoetan tatuajeak zituztenak. Hauek gainontzeko marinel gazteak gidatzen zituztela zirudien, egin beharrekoa esaten baitzuten.
Lau taldetan, marinel hauek Urgull mendira igo ziren lehenbizi, eta han Santa Klara uharteko mapa topatu zuten, zenbait puntu gorriz markatuta zituena. Itxuraz pirata izateko probak gainditu behar zituzten, eta honetarako portuan txalupa hartu, eta irlara abiatu ziren.

Irlara heldutakoan, talde bakoitzak bere aldetik uharteko piratak bilatu zituen maparen laguntzarekin. Pirata hauekin zenbait proba bete behar izan zituzten beren balioa eta ausardia erakusteko: pirata bandera bat diseinatu behar izan zuten, uretan zeuden botila batzuk erreskatatu behar izan zituzte, hieroglifiko zailak interpretatu, mezu ezkutuak deszifratu, pirata dantzak egin... eta hala, azkenean altxorraren kokalekua erakusten zuen pergamino zaharra irakurri ahal izan zuten.
Bertan jartzen zituen argibideak jarraituta, puntu konkretu batera heldu, lurra zulatzen hasi, eta Santa Klarako piraten altxorra topatu zuten! Munduko pirata maltzurrenen arteko kide bilakatu ziren hala marinel gazte haiek!

Ospatzeko, denek elkarrekin bazkari ederra egin zuten eguzkitan, eta arratsaldean uretan jolasean aritu ziren, hurrengo abordaia eta lapurretak planifikatu bitartean...

Merendola Ategon!

Eguraldiak kontrakoa erakusten digun arren, uda hemen omen dugu jada. Klaseak amaitzen edo amaituta, batzuek selektibitatea ere egin dute, baten bat errekuperaketak egiten arituko da (animo!)... eta Aratzen ere amaitzen ari zaigu kurtsoa. Bukatu ditugu larunbatetako bilerak, eta hauei amaiera borobila emateko, urtero egiten dugun moduan, Ategon merendola eder bat egin genuen larunbatean, adar guztiek elkarrekin.

Bitxikeria handiena eguraldia izan zen, eguzkia eduki baikenuen! Hau da hau! Aprobetxatzeko, kalean aritu ginen jolasean. Ategorrietako frontoia okupatua zegoen, pala partiduak baitzeuden, eta alboko parke batera joan ginen jolasera.
Hasteko, aurkezpen jolasen bat egin genuen, aurten haur berri asko sartu baitira taldera, eta adar desberdinetakoek ez zuten elkar ezagutzen. A, eta monitora berri bat ere azaldu zen, Ane! Ongi etorri!
Ondoren, hainbat jolas egin genituen: muxu-stop jolasean aritu ginen, bikoteka dantzan kopetarekin intxaur bat eutsita, oinetan lotutako globoak lehertzeko txapelketa antolatu genuen, sokatiran ere aritu ginen ederki izerditu arte... eta ondoren, indarra berreskuratzeko, Ategora itzuli ginen meriendatzera.
Bertan etxe barruan eta kanpoan egon ginen hizketan, jaten, jolasean, kotilleoan... eta ikasturtean egindakoa gogoratzen ere bai, nostalgiko xamar.


Hala ere ez tristetu, oraindik hoberena geratzen zaigu eta! Datorren astean Irla Eguna, eta uztailan kanpaldia! Hasi pentsatzen beraz motxilatan zer sartu, aurten gainera 20 egunetarako joango gara eta! Datorren astera arte, Aratz!

Orendainen asteburupasa

Hirugarren hiruhileko hau borobila izaten ari da Koxkorrentzat. Larunbatero egindako ekintzetan tailerrak eta batez ere, jolasak barra barra izan ditugu ohi den moduan. Gainera, aparteko istorio baten protagonistak izan gara, ezustekotik ezustekora eraman gaituena. Istorio horrek orain dela asteburu pare bat izan du bere amaiera.

Apirilaren 5ean, larunbatero bezala, boulevardean bildu ginen gure ekintza egiteko. Egun horretako jolasak bukatu eta gero, gure lokalera opari berezi bat iritsi zela jakin genuen: koadro misteriotsu bat. Honekin batera, eskutitz labur bat zetorren orain dela urte asko Aratzeko Koxkorra izandako pertsona baten izenean. Kartak zioenaren arabera, pertsona horrek lehiaketa bat irabazi zuen duela urte dezente koadro horri esker. Horregatik, berarentzat esanahi berezia zuen koadro hori Aratzeko Koxkorrek izatea nahi omen zuen.
Koadroaren izkinean “Kiku” jartzen zuen. Baina, nor zen Kiku? Zergatik nahi zigun guri opari bat egin?

Hurrengo larunbatetan, udaletxeko bulegoetan aspaldiko lehiaketa horren irabazleei buruz galdetuaz , azken 30 urteotan Aratzetik pasa den jendearen izenak miatuaz eta pistatik pistara abiatuz, misterioa argitu genuen. Koadro misteriotsu hura “Kiku” bezala sinatzen zuen pertsonak Arritxu zuen izena.
Arritxuk, gure interesaren berri eduki zuenean, eskutitz bat bidali zigun eta bertan Orendainen Maiatzaren 17an azaltzeko agintzen zigun. Elkarrekin asteburu bateko irteera bat egiteko aitzaki ezinhobea zen hura! Halaxe egin geunen.

Maiatzaren 17an, trena hartu eta Orendainera joan ginen. Iritsi, bazkaldu eta frontoian jolas pila bat egin eta gero, han azaldu zitzaigun Arritxu. Aratz Taldeak sarritan egin ditu irteerak Orendainera, eta bertako etxean sartzean, burura oroitzapen polit ugari etorri zitzaizkion.
Denen artean oroigarri moduan gordeko dugun mural bat gure eskuen markekin betetzen genuen bitartean, Arritxuk painoleta horia (eta urdina, eta berdea…) eraman zueneko garai horiek nolakoak izan ziren kontatu zigun. Hala jakin genuen bidalitako koadro hura, bere oinarin garaiean egin zuela, Orendainera egindako irteera batean, hain zuzen ere.
Oso une atsegina izan zen guztiontzat. Mural horretan, Oinarinei, Azkar eta Trebeentzako hutsunea utzi genuen. Hauei euren eskuen markak utzi araziko genielaren promesa eginez agurtu genuen Arritxu beste bat arte.

Asteburua, motza egin zitzaigun: Frontoian barrenera, briletera, txapara, bonbara… jolasten aritu ginen; Orendaineko etxean dagoen futbolin zaharrean hamasei mila partida jolastu genituen; igandean, herri guztian zehar pista-jolas erraldoi bat egin genuen. Sabela ederki bete genuen baita ere, “postre goxoa” aspertu arte jan genuen (afarian, gosarian, trenean jada Donostirako bidean geundenean…) eta igandeko bazkarian, Aratzeko platerrik hoberena: haragi pastela.
Leher eginda iritsi ginen Donostiara. Datorren larunbatetan gehiago edukiko dugu, eta, bistan ditugu jada Irla eguna eta kanpaldia.

Arritxurekin batera, bere bi urteko alaba txikia etorri zen. Nork daki? Beharbada, egunen batean, asteburu honetan muralean markak utzi dituen koxkorren bat bere monitorea izango da.

Bazen behin Ernioko borda batean...

Gure oinarinekin aurreko asteburua Ernio mendian pasa genuen, bertako borda batetara joateko plana egin baitzuten. Hiruhileko honetako lehenengo abentura amaitu genuen horrela. Larunbat arratsetan menua pentsatzen (gosariko kruasanak detaile polita izan ziren, tropa!), ekintzak programatzen, garraioa antolatzen... aritu ostean, dena gutxi gorabehera lotuta zegoenean (gutxi gorabehera), goiz jaiki eta Erniora abiatu ginen.

Larunbat goizean trena hartu genuen Tolosara joateko, han autobusa Bidania-Bidegoian alboraino, eta bertatik oinez abiatu giren mendian gora bordara heldu arte. Batzuk alferragoak izan ziren eta partido edo txapelketen aitzakiarekin, eguerdi partean kotxez igo ziren haraino.
Hala, goiza borda txukundu eta garbitzen, bidoiekin iturritik ura garraiatzen (bordako ur depositoa bukatzekotan zegoen) eta jolasean eman genuen, kartetan, futbolean edo beste edozer gauzatan. Eguerdian falta zirenak iritsitakoan etxetik eramandako bazkaria banatu genuen denen artean, tripa-zorriek ordurako kriston serenata baitzuten! Ondoren digestioari ere tartea eman genion, lasaitasun ratutxo batekin.
Arratsalderako froga-jolas bat zuten antolatuta oinarinek; galderak, tabua, froga fisikoak, mimika... denetik egin genuen. Lasaia eta dibertigarria izan zen jolasa, egia esan. Eta ondoren, bi taldetan banatuta gauerako ekintza antolatzen aritu ziren haurrak, Beldurrezko Gaua egiteko joan baikinen Erniora!
Lumigasen argipean saltxitxak patata purearekin afaldu ondoren (argirik ere ez zegoen bordan, noski), gaubelari ekin genion; aurrena, han inguruan hildako pertsona batzuen arimekin gora eta behera aritu ginen, bakoitza bere hilobira eramateko. Eta ondoren, Ernion egon zen lapurreta bat argitu behar izan genuen, urte mordo bat lehenago ostutako zilarrezko erloju bat nork zuen jakiteko.
Oihuak, lasterketak, erorketaren bat (erorketa ikusgarriren bat), urduritasuna, barreak... denetik egon zen ilargipean eta behelaino artean. Gau polita izan zen!

Hurrengo goizean jantzi, bezperakoa garbitu eta nagiak kendu ostean, gailetak eta kruasanak eduki genituen gosaltzeko, Aratzen aspaldian egin ez zen gosari ederra! Gainera ordurako nahiko gosetuta geunden guztiok (gauza batzuen eta besteen artean, eguerdiko 12ak aldera gosaldu genuen!), eta primeran sartu zen gosaria.
Ondoren motxilak egiten, gauzak bere tokian jartzen, garbitzen etab. hasi ginen, beste batzuk bazkariaz arduratzen ziren bitartean.
Arratsaldean, dena garbitu eta txukun utzi ondoren etxerako bidea hartu genuen denok, asteburu ederra igaro izanaren sentsazioarekin, baina aldiberean etxera heldu eta dutxa bero bat hartzeko irrikitan (buelta espero baina pittin bat luzeagoa egin zitzaigun, Tolosan trena 5 minutugatik galdu baikenuen, baina hori beste istorio bat da...).

[Eskerrik asko Unsaintarrei bordara joateko aukera eskaintzeagatik!]

30. urteurrena

Aurten gure taldeak 30 urte bete ditu. 30 urte, haur eta gazteak balore eder batzuen inguruan eta euskara hutsean heziz. 30 urte, larunbat arratsero elkartuz. 30 urte, penintsulako geografia zabalean zehar akanpatuz. Hau ospatzeko, gaur egun Aratz aurrera daramagun monitoreok asteburupasa eder bat antolatu diegu garai batean gure monitore izandakoei, eta bi egunez berriro ere haur bilakatu dira gure taldean.


Haurrekin ohi dugun moduan, Donostian elkartu ginen denok autobusa hartu eta Astigarragara abiatzeko. Bertan, motxilak bizkarrean hartu eta Santiagomendira igo ginen eguzkipean. Heldutakoan aurkezpen jolasak egin genituen, ez baikenuen denok elkar ezagutzen (orain dela urte asko aritutako monitoreak etorri ziren, eta gutako batzuek ez zituzten ezagutzen). Gutxi gorabehera izen guztiak ikasi genituen, eta giroa pizteko, klasikoetara jo genuen: semaforoa, bulldog... barre ederrak egin genituen denok elkarrekin! Eta zelako agujetak eduki zituzten batzuek hurrengo egunean!

Bazkaltzeko, etxetik eramandakoa denon artean banatu genuen, buffet moduan jarrita. Betikoa: bokadilo goxo-goxoa ekarri zutenak izorratu behar, eta bazkari zozo eta triste xamarra zutenak, poz-pozik. Baina inor ez zen kexatu, hori edukazio ona dutena "Vieja Gloria" hauek...

Arratsean proba-jolas handi batean hartu zuten parte gure "haur" handi haiek, puzzle erraldoi baten piezak lortu ahal izateko. Nork pentsa zezakeen, horrenbeste urteren ondoren berriro ere Potingea (Aratzeko sukalde eta intendentzietan esklusiboki prestatzen den delicatessen berezia) dastatuko zutela? Harri bati bueltak ematearen proba egin beharko zutela? Muturra irin plater batean sartu beharko zutela, txanpon bat bilatzeko? Honelakoak eta beste asko eginez haurtzarora itzuli ziren gure "vieja gloria"-k, nahiz eta beren artikulazioek kontrakoa esan...

Amaieran, lortutako pieza guztiekin puzzlea osatu zuten, eta han etorri zen eguneko sorpresa: Aratzeko argazki zahar eta berriekin Atego osatzen zen mosaiko erraldoia azaldu zen beraien begi aurrean! Mural ikusgarria!

Asteburuko tarte libreetan argazki zaharrak ikusten aritu ginen gainera, eta bideo emanaldi batzuk ere eduki genituen, kanpaldi eta irteera zaharretakoak. Garai bateko monitore zaharrak haur zirenekoak ere baziren!

Giro ederrean afaldu ondoren (San Jakoboak, ezin zuen beste era batean izan), gaubelaren garaia heldu zen: abestiak, dantzak eta antzerki oso oso ederrak eduki genituen bertan. Musikalak, txapelketak, koreografiak... aspaldian ikusi den gaubela dibertigarrienetakoa izan zen gau hartakoa! Guztiak izugarri sartuta beren paperetan eta ondo pasatzeko sekulako gogoarekin!

Hurrengo goizean eguraldi txarrarekin esnatu ginen arren, gosaldu ondoren pista joku bat egin genuen, etxe barru eta kanpotik. Kexaren bat espero genuen euria zela eta, baina han abiatu ziren monitore ohi guztiak txintik esan gabe eta poz-pozik euripean korrika, pistak bilatzera! Talderen batek tranpa egin zuen arren (jarritako pisten erdia saltatu zituzten!), jolasa primeran joan zen, eta eguraldia gorabehera, denok pasa genuen izugarri ondo.

Bazkaltzeko haragi pastela jan genuen (hau ere Aratzen tipikoa), eta kafearen ostean, etxea txukundu eta jaso genuen. Azkenik, kalean borobil handi bat egin eta agurra abestu genuen eskutatik helduta, batzuk iribarrea aurpegian, besteak korapiloa eztarrian, gehienak gauza biekin.

Asteburu eder, dibertigarri, melankoliko eta atsegina, urteurrena ospatzeko primerakoa. Eskerrik asko bertara etorri zineten guztiei, eta muxu bat etortzerik eduki ez zenutenei. Oso polita izan zen.
Beste 30 bete ditzagula!!

Aste santua Santiagomendin.

Aste Santuan Santiagomendira joan ginen aratzkideok 4 egunetako irteeran. Astearte goizean autobusa hartu genuen Astigarragaraino, eta handik oinez igo ginen, euripean izan arren. Heldutakoan, etxea goitik behera aldatuta topatu genuen! Sukaldea, jangela, komunak, gelak... guztia desberdin zegoen! Baten bat galdu ere egin zen han barruan...

Eguraldiak ez zigun batere lagundu, euria, euria eta euria eduki baikenuen (nahiz eta koxkorrak ausartu ziren ibilalditxo bat egiten bigarren goizean, valientes!). Baina nahiz eta etxetik ia ez ginen irten, gauza piloa egin genituen! Aratzeko argazki zahar eta berriekin zenbait collage egin ziren, etxeko paretetan jartzeko; sukaldaritza tailerrak ere antolatu ziren, eta honek txokolatedun gaileta, "trufa" hotz (arraro xamarrak, Guggenheimerako moduko diseinuarekin atera ziren) eta torrija gozo-gozoak dastatzeko aukera eman zigun. Gero eta bizio handiagoak ditugu Aratzen postrearen orduan...
Mahai jolasak (batzuk trebeek eskuz egindakoak), gitarra sesioak, gaubeletan kantu eta dantzak, antzerkiak, masaje tailer laburren bat, froga jolasak... etxe barruan denetik egin daitekeela argi geratu zaigu Astigarragan igarotako egunetan.

Azken egunean Santiagomendi-Dakar lasterketan parte hartu genuen guztiok. Goizean, talde bakoitzak zenbait tailer edota proba-zirkuitu desberdinetan beren autoari jartzeko piezak lortu behar izan zituen. Gurpilak, direkzioa, kontsumoa, karrozeria, klimatizadorea... lortutakoaren arabera, arratseko lasterketan abantaila edo desabantailak eduki zituen. Lasterketa honetan gorabehera ugari eduki zituzten partehartzaileek, baina kotxe guztiek bukatu zuten osorik eta pilotuek onik, nahiz eta inor ez zer Dakarreraino heldu...

Amaitzeko, gauean beldurrezko gaubela egin genuen. Santiagomendiko etxea psikiatriko bilakatu zen ordun batzuetan, eta haurrek bertan zeuden pertsonaien artean nor ez zegoen erotuta bilatu behar izan zuten. Maitale bikoteko kideren bat ote zen? Bere burua zerraz mozten zuen neska? Sukaldean aulki bati lotuta zegoena? Eskuetako hatzak jaten zituena? Borrokan zebiltzan militar enmaskaratuak? Eskilaratako mutikoa? Aukera ugari eta arrisku handia brometan aritzeko... Hala ere, batzuek bizkorrak izan ziren eta azkenean antzeman zuten nor zen eroetxean egon behar ez zuena.


Azken egunean dena jaso eta garbitu ostean, bazkaldu, motxilak hartu eta aldapan behera abiatu ginen, Astigarragan autobusa hartu eta etxera itzultzeko.

Hurrengoa, kanpaldia!!

Pentsamendu Eguna

Otsailaren 24ean Iruzun eta San Martzial taldeekin batera “Pentsamendu eguna” ospatu genuen. Munduan dauden ehundaka eskaut taldeek Otsailaren 23 guztiak ospatzen dituzte, izan ere, egun horretan jaio zen euren sortzailea: Baden Powell. Egia esan, edozein aitzakia erabiltzen dugu txango bat egiteko eta primeran pasatzeko.

Hala egin genuen. Igande horretako goizeko hamarrak aldera elkartu ginen Iruzun eta Aratzeko kideok Donostiako Renfeko estazioan Irunera abiatzeko asmoz. Ordu erdiko bidaitxoa eta gero Irunen geunden eta hantxe genituen zain San Martzialeko Taldeko irundarrak.

Behin hauen lokalean geundenean, bildu ginen hiru aisialdi-taldeetako haur eta begiraleak nahastuz, lau talde handi egin genituen, zeintzuk Guadalupeko ermitara lau bide ezberdinetatik igo ziren. Irundarrek bide potitetatik eraman gintuzten eta oso giro atsegina eduki genuen tipi-tapa genbilen bitartean.

Guadalupeko-ermita ondoan dauden belardietan hainbat jolas handi egin genituen. Primeran pasatzen ari ginen bat-batean euria hasi zenean eta, momentu horretan, Hondarribira jaistea erabaki genuen.

Hondarribin estalitako frontoi batean jan geunen etxetik ekarritako bokata goxoa. Pittin bat deskantsatu eta gero, motxilak hartu eta Hondarribiako alde-zaharrera joan ginen. Bertan, beste sei taldetan banandu ginen beste jolas handi batera jolasteko.

Mapa batetaz lagundurik, bazter eta txoko guztiak ezagutu genituen. Bidetik, Hondarribia hobeto ezagutzeko galdera eta froga desberdinei egin genien aurre eta, horietako bakoitzarekin, puntuak lortzen genituen. Lehia bizia egon zen amaieran txapeldun atera ahal izateko, talde guztiek puntu dezente irabazi baitzituzten.

Hondarribiko jolasa amaitutakoan, San Martzial Taldeko lokalera, Irunera, itzuli ginen eta, han, txokolate bero bat zegoen gure zain: honek eguna guztiz biribildu zuen (ze goxoa zegoen!).

Orokorrean, nahiz eta eguraldi kaxkarra izan, ezin hobeto joan zen eguna. Leku politak, lagun berriak eta jolas dibertigarriak eduki genituen, beraz hurrengo urteko pentsamendu egunean; gehiago!

Asteburua Berastegin

Lehengo asteburuan oinarinek hiruhileko honetako abentura gauzatu genuen, asteburu-pasa eder bat egitea Berastegin! Ostiral arratsaldean erosketak egiteko geratu ginen, eta beharrezkoa izango genuen janari guztia erosi ondoren, Norteko geltokian trena hartu eta Tolosara abiatu ginen. Bertan, Tolosaldea autobusa hartu genuen, Berastegiraino eraman gintuena.
Heltzerako gaua zen jada, etxera heldu eta bertan instalatu bezain laister afaria egiteari ekin genion beraz. Etxeko jangelan bapo afaldu ondoren, gaubelatxo bat ere egin genuen, abesti, dantza eta jolasen batekin (ezkutaketan aritzeko bikaina da etxea!). Gauean, oinarin guztiek elkarrekin egin zuten lo ganbaran, eta monitoreek beheko solairuko gela batean.
Hurrengo egunean, goizeko 7:30tarako oinarinak futbolin eta ping-pongean jolasten ari ziren! Ondo pasatzeko aukera dagoenean, bost axola loak, itxuraz... Hala ere, 10:00ak aldera arte ez genuen gosaldu.
Goizean nazioarteko triathloi bat jokatu genuen, dedikazio handia eskatzen zuten hiru kirolez osatutakoa: ping-ponga, futbolina eta dardoak. Herrialde galtzaileek prendak beteko zituzten gainera, denok esfortzu handia egin genuen irabazteko beraz. Han ikusi genituen Jamaikarrak lepoan ezkilak zituztela bueltaka, argentinarrak eskilarak oin bakarrarekin igo eta jaisten, oin-flexioak egiten eskutan bizikleta bat zutela... denetik ikustea tokatu zitzaigun. Hura panorama...
Arratsean gymkana bat antolatu zuten oinarinek; koreografiak, patinete-piloto jaurtiketak, hockey-punteria probak, sokasaltoa... ez zen ezer falta, egia esateko! Azkenean, iluntzen ari zuela eta, etxe alboko frontoiko fokoak piztu eta palan ere aritu ginen ratotxo bat.
Gaubelan antzerki eder bat egin zuten oinarinek, eta koreografia original xamar bat ere ikusi ahal izan genuen, zenbait dantza eta kanturen artean. Ondoren, jangelan eserita lasai-lasai pasta batzuk jaten eta tertulian aritu ostean, zakura joan ginen denok leher eginda.
Azken egunean etxea goitik behera garbitu eta txukundu genuen. Denbora soberan genuela ikusita, berriro ere ping-pong eta futbolin saioak eduki genituen, gitarra kontzertuak, eguzkitan siestatxoren bat... gainera, sekulako eguraldi ona eta tenperatura goxoa genituenez, arratsaldea ur-gerra txiki batekin amaitu genuen.
Azkenik, oinarinek euren artean arropa aldatu (prenda bat izan zen hau), eta berriro Donostiarantz abiatu ginen, autobusez eta ondoren trenez. Sekulako asteburu ederra izan zen.

2008ko Ihauteriak

Igaro dira gabonak, San Sebastianak, kaldeleroak eta, tartean, Aratzekook bigarren hiruhilekoan sartu gara burubelarri. Bi asteburutan zehar ihauteriak izan dira gure ekintzetako erdigunea eta adar guztiak batera primeran pasatzeko balio izan digu.

Aurreko astean Ategorrietan bildu ginen denak, urtero fetxa hauetan egiten dugun bezala. Koxkorren gehiengoa behiaz zetorren mozorrotuta euren titi, buztan eta adarrekin. Pirata batzuk Ategorrieta abordatu zuten oinarinak zirela esanez eta arabiar gazte batzuen bisita jaso genuen baita ere. Horietaz gain, dalmata txiki bat, euli erraldoi bat, txorimalo bat, edurnezuri bat baino gehiago, indio bat... ikusterik izan genuen.

Elkarrekin hainbat jolas egin eta gero, meriendatzera sartu ginen gure lokal barrura. Jateko prestatua zegoena di-da batean bukatu baino lehen (goseturik geundela esan daiteke), Urtarrilean zehar hainbatek (bi haur eta bi monitorek) urteak bete dituztela aprobetxatuz, hauei “zorionak zuri” abestu genien.

Hortik, gurasoak bila etorri arte, dantza eta jolas desberdinak egiten jarraitu genuen: “Kaleak eta etorbideak”, “semaforoa”, “muxu-stop”... Arratsaldea ziztu bizian igaro zitzaigun egia esan. Datorren asteburutik aurrera, Aste santuko irteera arte, adar bakoitza bere proiektu eta abenturetan murgilduko da.

Ordurarte, muxu bat denoi

2007ko gabonak

Iragan diren gabonetan ere egin genuen irteera Aratz taldekook, urtero lez. Oraingoan Belabaratzera joan ginen, Oreretatik gora dagoen aterpea.
Haraino heltzeko, Donostian trena hartu genuen guztiok elkarrekin, eta Oreretaraino joan ostean, oinez joan ginen tipi-tapa aldapan gora Belabaratzeraino. Han kotxez erosketak egitera joandako monitoreak itxaron genituen, eta denok elkartutakoan bazkaltzen hasi ginen.

Hortik aurrera, adar bakoitza bere dinamikak egiten aritu zen. Irteera honetan ordu ugari sartu ditugu adar guztiek sukaldean, eta tripa ondo beteta eduki dugu Belabaratzen eman ditugun egunetan. Pittin bat erre zen Brownie bat, sekulako masa lodia zuten pizza erraldoiak, urdaiazpiko kroketa goxoak, bizkotxo paregabea... tripa-festa ederra ospatu degu han!
Gabonak zirela eta, plastilinazko jaiotza bat ere egin degu; San Jose (berezi xamarra), Maria (are bereziagoa...), Jesus haurra, idia, astoa, ardiak, laku txiki bat ahate eta guzti, Olentzero... Errege Magoak kenduta (hauen ordez bandera errepublikarra zuen), ez zuen ezer falta.




Hurrengo egunean adar bakoitzak bere ekintzak egin zituen: tailerrak, jolasak, San Markosera txango bat... baina egunari bizitasuna eman ziona I.K. izan zen, Inuxente Komandoa! Egun osoan zehar inuxentadak eman ziren Belabaratzen. I.K. izenpean ekiten zuen talde murritz baina eraginkor batek gutxien espero zuenari eta gutxien espero zuenean sorpresa bat eman eta egoera goitik behera aldrebesten zion! Jantzita dutxatan sartu, zutabe bati lotu, aurpegia margotu, espumaz bete... edozer gerta zitekeen!
Hala ere, ekintzarik handiena eta onena K.K taldeak sinatua izan zen, Karakol Komandoa. Izan ere, gau batean bertan genuen kotxeetako bat goitik behera prezintatuta azaldu zen, globo serpentina eta abarrekin! Sekulako parreak egin genituen ikusitakoan!

Hirugarren eguna Talde Eguna izan zen, eta Estatu Batuetan esnatu ginen guztiok. Eguna arraultza frijituak hirugiharrarekin gosaltzen hasi genuen. Monitoreok ikasle anaiarte batetakoak ginen, eta haurrak bertara sartu nahi zuten hasiberriak. Honetarako, meritu froga batzuk egin behar izan zituzten. Bazkaltzeko hamburgesak eduki genituen noski, buffet moduan antolatuta: bakoitzak bere hamburgesa eta ogia hartzen zituen, ondoren bere gustuko gehigarriak jartzeko: gazta, letxuga, mostaza eta beste hainbat osagai.
Arratsean, taldeek anaiarteko insignia topatu behar zuten, ezkutuan zegoena. Baina tranpatan harrapatuz gero, Guantanamora estraditatuak ziren! Argi ibili behar izan zuten insignia aurkitzeko!
Afalostean sorpresa handiena iritsi zen: gaubelarako dantzaldi erraldoia antolatu genuen, hasiberri guztiei gure anaiartera ongietorria emateko! Dantzak, abestiak, musika DJ baten esku, argi-efektuak, kea... ez zen ezer falta! Irteera amaitzeko era polita izan zen...

Hurrengo goizean etxea txukun-txukun eta garbi-garbi utzi ostean, trena hartu eta Ategorrietako lokalera abiatu ginen, bertan bazkaltzeko. Ondoren ebaluaketak egin eta futbol partida handi bat antolatu genuen frontoian, gurasoak noiz helduko zain...

Aste Santuan gehiago!!

Guaranoak, Biurrundarrak eta Koxkorrak II

Koxkorren abentura bere amaierara iritsi da azkenean. Tolosan Gotzon izeneko shamán-a eta Iñaxita ezagutu ondoren, Guaranoen banderaren koloreak lortzen jarraitu dugu, Pablo Biurruni musikaz bizitzeko aukera ematearen helburuarekin.

Eta halaxe iritsi ginen azken egunera, Abenduaren 15a. Azkeneko kolorea lortu ondoren, Leize Gorria tabernara abiatu ginen eta bertan zeuden gure zain Oinarinak eta Azkarrak. Guztiok eroso jarritakoan, kontzertua hasteko garaia heldu zen.

Raul eta Julen izan ziren eszenatokira igo ziren lehenak, baina Pablo falta zen, noski. Bera agertu zedin, musika xuabe bat jo zuten Raul eta Julenek euren instrumentuekin fondo moduan eta, zertxobait itxaron eta gero, Iñaxita besotik helduta zuela agertu zen Pablo Leize Gorriko eskaileretatik behera; Biurrun and the Band hirukotea osorik zegoen berriz ere!

Hortik aurrera, festa hasi zen. Abesti ezagunen repertorio polit bat eskeini zuen hirukoteak. Abesti horietan guztietan Martinen (saxoa) eta Hugoren (gitarra) kolaborazioa eduki zuten eta emaitza ezinhobea izan zen.
Jende asko pasa zen mikrofonoetatik, izan ere, abesti ezagunei Aratzeko gaubeletako abesti eta dantzak gehitu zitzaizkien. Azkarrek korrikako abestiarekin lagundu ziguten, Unai koxkorrak Jaimitoren txiste izugarri on bat kontatu zigun, Jonek (koxkorra hau ere) bere gorputza dantzan jarri zuen...
Leize Gorria gainezka zegoen. Publiko artean, Koxkorren gurasoak, Pabloren senide eta lagunak eta Iñaxita zeuden, baita besterik gabe kaletik tabernara sartutako jendea ere. Giro bikaina sortu zen eta kostako zaigu ahaztea!

Guzti honen ondoren, Pablori bihotzez eskerrak ematea baino ez zaigu gelditzen; bere betebeharrerako laguntza eskatzearekin batera abentura polit hau bizitzeko aukera eman digulako. Gozatzen jakin izan dugula uste dugu, festa hau merezitakoa izan da hortaz.

Ezin dugu ahaztu ezta ere Leize Gorriak eta San Bernardo Eskaut Taldeak abentura honetan eskeini diguten laguntza; muxu handi bat hauentzat ere.

Kontzertua “La lluvia nunca vuelve hacia arriba” abestiarekin bukatu zen, izan ere, momentu on guztiek euren bukaera daukate, beste batzuei lekua utzi behar zaielako.

Muxu bat guztiontzat!