2008ko Ihauteriak

Igaro dira gabonak, San Sebastianak, kaldeleroak eta, tartean, Aratzekook bigarren hiruhilekoan sartu gara burubelarri. Bi asteburutan zehar ihauteriak izan dira gure ekintzetako erdigunea eta adar guztiak batera primeran pasatzeko balio izan digu.

Aurreko astean Ategorrietan bildu ginen denak, urtero fetxa hauetan egiten dugun bezala. Koxkorren gehiengoa behiaz zetorren mozorrotuta euren titi, buztan eta adarrekin. Pirata batzuk Ategorrieta abordatu zuten oinarinak zirela esanez eta arabiar gazte batzuen bisita jaso genuen baita ere. Horietaz gain, dalmata txiki bat, euli erraldoi bat, txorimalo bat, edurnezuri bat baino gehiago, indio bat... ikusterik izan genuen.

Elkarrekin hainbat jolas egin eta gero, meriendatzera sartu ginen gure lokal barrura. Jateko prestatua zegoena di-da batean bukatu baino lehen (goseturik geundela esan daiteke), Urtarrilean zehar hainbatek (bi haur eta bi monitorek) urteak bete dituztela aprobetxatuz, hauei “zorionak zuri” abestu genien.

Hortik, gurasoak bila etorri arte, dantza eta jolas desberdinak egiten jarraitu genuen: “Kaleak eta etorbideak”, “semaforoa”, “muxu-stop”... Arratsaldea ziztu bizian igaro zitzaigun egia esan. Datorren asteburutik aurrera, Aste santuko irteera arte, adar bakoitza bere proiektu eta abenturetan murgilduko da.

Ordurarte, muxu bat denoi

2007ko gabonak

Iragan diren gabonetan ere egin genuen irteera Aratz taldekook, urtero lez. Oraingoan Belabaratzera joan ginen, Oreretatik gora dagoen aterpea.
Haraino heltzeko, Donostian trena hartu genuen guztiok elkarrekin, eta Oreretaraino joan ostean, oinez joan ginen tipi-tapa aldapan gora Belabaratzeraino. Han kotxez erosketak egitera joandako monitoreak itxaron genituen, eta denok elkartutakoan bazkaltzen hasi ginen.

Hortik aurrera, adar bakoitza bere dinamikak egiten aritu zen. Irteera honetan ordu ugari sartu ditugu adar guztiek sukaldean, eta tripa ondo beteta eduki dugu Belabaratzen eman ditugun egunetan. Pittin bat erre zen Brownie bat, sekulako masa lodia zuten pizza erraldoiak, urdaiazpiko kroketa goxoak, bizkotxo paregabea... tripa-festa ederra ospatu degu han!
Gabonak zirela eta, plastilinazko jaiotza bat ere egin degu; San Jose (berezi xamarra), Maria (are bereziagoa...), Jesus haurra, idia, astoa, ardiak, laku txiki bat ahate eta guzti, Olentzero... Errege Magoak kenduta (hauen ordez bandera errepublikarra zuen), ez zuen ezer falta.




Hurrengo egunean adar bakoitzak bere ekintzak egin zituen: tailerrak, jolasak, San Markosera txango bat... baina egunari bizitasuna eman ziona I.K. izan zen, Inuxente Komandoa! Egun osoan zehar inuxentadak eman ziren Belabaratzen. I.K. izenpean ekiten zuen talde murritz baina eraginkor batek gutxien espero zuenari eta gutxien espero zuenean sorpresa bat eman eta egoera goitik behera aldrebesten zion! Jantzita dutxatan sartu, zutabe bati lotu, aurpegia margotu, espumaz bete... edozer gerta zitekeen!
Hala ere, ekintzarik handiena eta onena K.K taldeak sinatua izan zen, Karakol Komandoa. Izan ere, gau batean bertan genuen kotxeetako bat goitik behera prezintatuta azaldu zen, globo serpentina eta abarrekin! Sekulako parreak egin genituen ikusitakoan!

Hirugarren eguna Talde Eguna izan zen, eta Estatu Batuetan esnatu ginen guztiok. Eguna arraultza frijituak hirugiharrarekin gosaltzen hasi genuen. Monitoreok ikasle anaiarte batetakoak ginen, eta haurrak bertara sartu nahi zuten hasiberriak. Honetarako, meritu froga batzuk egin behar izan zituzten. Bazkaltzeko hamburgesak eduki genituen noski, buffet moduan antolatuta: bakoitzak bere hamburgesa eta ogia hartzen zituen, ondoren bere gustuko gehigarriak jartzeko: gazta, letxuga, mostaza eta beste hainbat osagai.
Arratsean, taldeek anaiarteko insignia topatu behar zuten, ezkutuan zegoena. Baina tranpatan harrapatuz gero, Guantanamora estraditatuak ziren! Argi ibili behar izan zuten insignia aurkitzeko!
Afalostean sorpresa handiena iritsi zen: gaubelarako dantzaldi erraldoia antolatu genuen, hasiberri guztiei gure anaiartera ongietorria emateko! Dantzak, abestiak, musika DJ baten esku, argi-efektuak, kea... ez zen ezer falta! Irteera amaitzeko era polita izan zen...

Hurrengo goizean etxea txukun-txukun eta garbi-garbi utzi ostean, trena hartu eta Ategorrietako lokalera abiatu ginen, bertan bazkaltzeko. Ondoren ebaluaketak egin eta futbol partida handi bat antolatu genuen frontoian, gurasoak noiz helduko zain...

Aste Santuan gehiago!!

Guaranoak, Biurrundarrak eta Koxkorrak II

Koxkorren abentura bere amaierara iritsi da azkenean. Tolosan Gotzon izeneko shamán-a eta Iñaxita ezagutu ondoren, Guaranoen banderaren koloreak lortzen jarraitu dugu, Pablo Biurruni musikaz bizitzeko aukera ematearen helburuarekin.

Eta halaxe iritsi ginen azken egunera, Abenduaren 15a. Azkeneko kolorea lortu ondoren, Leize Gorria tabernara abiatu ginen eta bertan zeuden gure zain Oinarinak eta Azkarrak. Guztiok eroso jarritakoan, kontzertua hasteko garaia heldu zen.

Raul eta Julen izan ziren eszenatokira igo ziren lehenak, baina Pablo falta zen, noski. Bera agertu zedin, musika xuabe bat jo zuten Raul eta Julenek euren instrumentuekin fondo moduan eta, zertxobait itxaron eta gero, Iñaxita besotik helduta zuela agertu zen Pablo Leize Gorriko eskaileretatik behera; Biurrun and the Band hirukotea osorik zegoen berriz ere!

Hortik aurrera, festa hasi zen. Abesti ezagunen repertorio polit bat eskeini zuen hirukoteak. Abesti horietan guztietan Martinen (saxoa) eta Hugoren (gitarra) kolaborazioa eduki zuten eta emaitza ezinhobea izan zen.
Jende asko pasa zen mikrofonoetatik, izan ere, abesti ezagunei Aratzeko gaubeletako abesti eta dantzak gehitu zitzaizkien. Azkarrek korrikako abestiarekin lagundu ziguten, Unai koxkorrak Jaimitoren txiste izugarri on bat kontatu zigun, Jonek (koxkorra hau ere) bere gorputza dantzan jarri zuen...
Leize Gorria gainezka zegoen. Publiko artean, Koxkorren gurasoak, Pabloren senide eta lagunak eta Iñaxita zeuden, baita besterik gabe kaletik tabernara sartutako jendea ere. Giro bikaina sortu zen eta kostako zaigu ahaztea!

Guzti honen ondoren, Pablori bihotzez eskerrak ematea baino ez zaigu gelditzen; bere betebeharrerako laguntza eskatzearekin batera abentura polit hau bizitzeko aukera eman digulako. Gozatzen jakin izan dugula uste dugu, festa hau merezitakoa izan da hortaz.

Ezin dugu ahaztu ezta ere Leize Gorriak eta San Bernardo Eskaut Taldeak abentura honetan eskeini diguten laguntza; muxu handi bat hauentzat ere.

Kontzertua “La lluvia nunca vuelve hacia arriba” abestiarekin bukatu zen, izan ere, momentu on guztiek euren bukaera daukate, beste batzuei lekua utzi behar zaielako.

Muxu bat guztiontzat!

Santo Tomaseko postua

Datorren ostiralean, Santo Tomas eguna, azkarrek postua edukiko dugu Gipuzkoa Plazan! Etor zaitezte txistorra artera!


Gure aurtengo proiektua Essex-en (Ingalaterra) ospatuko den Nazioarteko Kanpaldi batetan parte hartzekoa da. Hau aurrera eramateko ekintza desberdinak antolatuko ditugu urtean zehar: Sto. Tomas eguneko postua, Aratzeko azken garaiko argazki muntaia eta beste hainbat.
Anima zaitezte, hortaz, datorren ostiralean guri bixita bat egin eta txistorra jatera Gipuzkoa Plazako 8. zenbakian edukiko dugun postuan!
Mila esker, eta on egin!


Aratzeko Azkarrak

Leitzaranetik zehar bizikletaz

Lehengo igandean oinarinak Leitzaran bailarara joan ginen bizikletak hartuta. Kurtso hasieran oinarinek beraiek proposatutako plana zen hau, orain arte prestatzen aritu garena. Ibilbidea, eraman beharrekoa, bizikletak puntuan jartzen ere aritu ginen... Hala, igandean Donostiako RENFEren geltokian elkartu ginen bizikleta eta guzti Andoainera abiatzeko, eguraldia lagun genuela.




Segituan ekin genion bideari, baina pittin bat desorientatu ginen, eta Leitzaran bailararen hasiera heltzeko atajo txiki bat inprobisatu behar izan genuen. Kontatzeko moduko zerbait eduki ahal izateko...
Hasierako asmoa Leitza herriraino heltzea zen, baina ez genuen lortu. 10 bat kilometro eginda genituenean, Maddi gizarajoari bizikletako katea hautsi zitzaion. Ez genuen hau konpondu ahal izateko erremintarik, eta handik bizikletaz igarotzen zirenei galdetzen genien arren, inork ez zeraman gainean halakorik. Kilometro t'erdi atzerago igaro genuen iturrira itzultzea erabaki genuen, bertan denok elkarrekin bazkaltzeko. Haraino Maddi bizikletan igota eta guk esku batekin bultzatzen eraman genuen. Hala edonor dabil bizikletaz, esfortzurik egin gabe!
Iturrian etxetik eramandako bokadiloak bazkaldu genituen, eta jolasean eta tertulian aritu ginen pixkatean. Amaitutakoan, Unai monitorea Maddirekin Andoainera itzuli zen (haraino bultzaka eraman zuen baita ere!), kafe bero bat hartu eta gainerakooi itxoiteko. Besteok berriro goruntz abiatu ginen bizikletaz.

Dena izugarri lokaztuta eta putzuz beteta zegoen, eta zenbait tunel izugarri ilunak zeuden, ez zen batere ikusten. Hala ere, izugarri gustura egin genuen bidea!
Orduak aurrera egiten zuela ikusita, 15. kilometro inguruan buelta ematea erabaki genuen. Zein erraz egin genuen beherako bidea! Ia Andoainen ginela beste gorabehera bat eduki genuen halere, Axeli atzeko gurpila zulatu baitzitzaion. Hala ere, segituan kamara aldatu, puztu eta aurrera jarraitu genuen. Han heldu ginen Maddi eta Unairengana, goitik behera lokaztuta eta poz-pozik. Bizikletak berriro ere trenean sartu, eta sekulako egunpasa ederraren ostean, etxerako itzulera egin genuen, neka-neka eginda.

Guaranoak, Biurrundarrak eta Koxkorrak

Koxkorren adarreko kideok abentura ikaragarri batean gaude sartuak. Urriaren erdilaldea izango zen Pablo Biurrun izeneko gazte baten eskutitza jaso genuenean laguntza eske.

Pablo eta bere familia, orain dela hogei bat urte etorri ziren Uruguaitik Donostiara bizitzera. Pabloren herenaitona, Joxemari Biurrun, Uruguaira emigratutako euskaldun bat izan zen. Hango oihanetara (Tacuarembó-ko inguruetara) iritsi zenean, Guarano izeneko indigena batzuk ezagutu zituen. Haien ohituretaz maitemindu eta haien tribuko kide egin zen.

Gaur egun, Guaranoak Argentina, Uruguay, Paraguay eta Brasileko hiri eta herrietan bizi dira gehienbat. Jakin badakigu, Euskal Herrira herrialde horietatik jende asko etorri dela bizitzera eta noski, horietako zenbait Guaranoak dira, Pabloren familia bezala.

Pablok zoriontsu bizi izan ditu Donostian daramatzan urteak Guaranoen ohiturak alde batera utzi gabe. Txikitatik musika maite izan du eta arlo horren inguruan nahiko luke betirako bizi.

Baina hona hemen istorioaren korapiloa. Orain dela hilabete batzuk, Euskal Herrian bizi diren Guaranoek bilkura bat egin zuten, zeinetara Uruguaiko shaman jakintsu bat gonbidatu zuten. Honek Pabloren zaletasuna jakin zuenean, honakoa esan zion: “Musikaria izan nahi duzula? Baina, Pablo, ez al zenekien Guaranoek musika jotzea debekatuta genuela? Zorte txarra dakarkigu!”.

Pablok dilema horren aurrean, erabaki gogor bat hartu behar izan du: Guarano izateari utzi. Baina hori ez da lan makala, izan ere, Guaranoen aztikeri, konjuro eta erritoen arabera egin behar da hau. Horretarako eskatu digu laguntza koxkorrei.

Pablo betiko askatzeko prozedura honakoa da: Guaranoen banderaren hamabi koloreak lortu behar ditugu. Koloreak eskuratzeko, Pablok astebururo eskutitz baten bitartez esaten diguna egin behar dugu, eta noski, egiten dugun horrek Guaranoen ohiturak ezagutzeko balio digu.

Datorren Abenduaren 15an Pablok, Raul eta Julenekin batera osatzen duen musika taldeak (Biurrun and the Band) kontzertu bat dauka hitzartuta Leize Gorria tabernan. Hamabi koloreak ordurako lortzen ez baditugu, Pablok ez du kontzertu garrantzitsu horretan jotzerik izango.

Denboraz nahiko larri gabiltzanez koloreak era azkarrago batean lortzeko moduren bat behar genuen. Pablok bazekien Tolosan Shaman-agiria duen Guarano gazte bat bizi zela eta harengana bidali gaitu pasa den asteburuan aholku bila.

Guarano honek Gotzon du izena eta segituan jarri gintuen lanean, bere konjuroarentzat behar zituen osagaiak Tolosan zehar bilatzera bidaliz (Gorrotxategiko Konfiteri Museoa ere ikusi behar izan genuen. Han azaldu ziguten nola egiten zen txokolatea; Guaranoentzat botere berezia duen jakia).

Horren ostean, Gotzonen inguruan eseri ginen begiak itxita. Gotzonek arnasa hartu zuen eta bere konjuroari ekin zion konzentrazio osoz. Bere ahotik Tolosan bizi den emakume baten izena atera zen; Iñaxita. Baita honen helbidea ere, eta garrantzitsuena, bere bigarren abizena; Biurrun.

Iñaxitarenean agertu ginenean, honek guztiz harrituta ireki zigun atea. Baina Uruguaira joandako arbasoren bat ote zuen galdetu genioenean aurpegia aldatu zitzaion eta, hara non ezustekoa; Joxemari Biurrun, hau da, Pabloren herenaitona, Iñaxitaren amaren osaba zen.
Hori gutxi balitz, Joxemarik Uruguaitik bidalitako eskutitz bat zuen gordeta. Eskutitz horretan bere familiari agur egiten zion betirako, hortik aurrera Guarano artean bizi behar baitzuelako. Eskutitzaren amaieran, bere azkenengo borondatea eskatzen zuen ohar txiki batean zegoen: “Gorde ezazue arren, eskutitzarekin batera bidali dizuedan kutxa hori. Belaunalditik-belaunaldira gorde ezkero, honen barruan dagoenaren bila norbait agertuko da etorkizunean. Halaxe dio nire tribuko txamanak egindako profeziak”.

Iñaxitak altxor bat bezala gordeta zuen kutxa atera zigun eta bertan lau kolore zeuden. Ezin genuen sinetsi; Aratzeko Koxkorrak orain dela mende bat egindako profezia baten protagonistak! Guri esker, Iñaxita eta Pablo ezagutu ahal izango dira eta euren familia bere osotasunean ezagutzeko aukera daukate hemendik aurrera.

Zazpi kolore ditugu jada. Gai izango ote al gara, Abenduaren 15a baino lehen hamabi koloreak lortzeko?

Martxan gara berriro!

Jada jarri gara martxan Aratzen ere bai! Joan den asteburuan kurtso hasierako irteera egin genuen, Urnietara (azken urteotan beti egiten dugu han lehen irteera!).Aurtengoan ohi baino irteera motzagoa eduki dugu, zubiak ez baitzuen 3 egunetarako baino ematen. Hala ere primeran aprobetxatu ditugu 3 egunak, eta izugarri ondo pasatzeko denbora nahikoa eduki dugu!

Ostiral goizean Donostiako Norteko geltokian elkartu ginen denok, han trena hartu eta Urnietara joateko. Zenbait haur berri dauzkagu aurten eta baita monitoreren bat ere (ongietorri guztiei!!), eta Urnietara heldutakoan zenbait aurkezpen jolas egin genituen, elkarren izenak ikasten hasteko. Brilet eta futbol partidatxo pare bat jokatzeko astia ere izan genuen bazkalorduaren aurretik. Bazkaltzeko bakoitzak bere etxetik eramandakoa atera zuen eta denon artean segituan amaitu genuen janariarekin, bokadilo eta gainerakoan guztion artean banatuaz.

Arratsaldean adarrek dinamika desberdinak egin zituzten beren monitore berriak ezagutu eta guztien artean konfidantza hartzen hasteko. Koxkorrek pista-joku moduko bat egin zuten non proba ezberdinak ere gainditu behar zituzten. Primerako eguraldia egiten zuela aprobetxatuta batera eta bestera korrika aritu ziren etengabe, etxe barrutik eta kanpotik zehar. Amaieran diploma banaketa ere eduki zuten, talde bakoitzaren lorpenen araberakoa.
Oinarinek proba-jolas bat egin zuten konfidantza eta ezagupen dinamika ugari zituena, taldea eratzen hasi zedin. Hasieran lotsati pare bat baziren arren, segituan gainditu zuten lotsa eta oso gustura aritu ziren jolasa aurrera zihoan heinean.
Azkarrek ere ezagupen jolas bat egin zuten galdeketa moduan, nahiz eta tranpak egiten amaitu zuten, elkarri kopiatzen (nola kopiatu daiteke ezagupen jolas batean??). Zenbait konfidantza jolasekin amaitu zuten arratsaldeko dinamika.
Azkenik, trebeek tailer bat antolatu zuten eskultismoaren inguruko liburu zahar batetik hartutako ideiekin, eta korapilo mural eder bat egin ziguten, korapiloen izenak eta guzti jarrita.
Gauean denok ganbaran elkartu eta gaubela eder bat egin genuen, abesti, dantza eta antzerkiekin.

Irteera normalean baina motzagoa zenez, bigarren eguna azkenaurrekoa ere bazen, Talde Eguna beraz. Kontu eta finantzen erregeak bilakatu ziren egun batez gure haurrak. Adar guztiak nahastu eta lau taldetan banatu ostean, kirol apustuekin hasi genuen eguna: talde bakoitzak diru kopuru jakin bat zuen, eta kirol desberdinak zituen aukeran beste talde baten aurka aritzeko. Aurrena kopuru bat jokatzen zuten, irabazteko ikusten zituzten aukeren arabera. Ondoren beste taldearen aurka lehiatu, eta irabazleak dirua jaso eta galtzaileak dirua galtzen zuen. Futbola, saskibaloia, sokatira, “arrauna”, ur-garraio lasterketa... kirol ugaritan hartu zuten parte!
Arratsaldean irabazitako sosak administratzen aritu ziren, Monopoly erraldoia antolatu baikenuen! Loiola, Alde zaharra, Antiguo eta Intxaurrondon kaleak erosi eta etxeak eraikitzen aritu ziren, eta beste talderen baten jabetzatan eroriz gero froga desberdinak egin behar izan zituzten ordaindu nahi ez bazuten. Hazienda ere han zehar zebilen zerga bidez taldeei dirua kentzen, eta baita Robin Hood ere dirua banatzen. Negozio arteko arratsalde dibertigarria igaro genuen larunbatean.
Amaitzeko, gauean Kasino batera gonbidatu genituen haur guztiak. Bertan kabaret ikuskizun moduko bat eduki zuten, zenbait antzerki emanaldi, eta geratzen zitzaien dirua zorte-joko desberdinetan: dado-pokerra, poker gezurtia, zazpi t’erdia, indioa... Diru mordo ederrak erraztasun handiz mugitu ziren gure kasino partikularrean, guztion gozamenerako.

Azken egunean dena garbitu, jaso eta txukun utzi ondoren, borobilean eserita bazkaldu genuen kalean, eguzki ederra baikenuen. Amaitzeko agurra ere abestu genuen, eta trena hartzera abiatu ginen, gurasoengana joateko.

Martxan jarri dugu aurten ere Aratz, eta handia izango da martxa hau! Hasi dugu ikasturtea!

Eskaut mendeurrena

Lehengo asteburuan Donostian Eskaut mugimenduaren mendeurrena ospatu genuen. Larunbat goizean San Marcial, Iruzun eta Aratz taldeko haur eta monitoreak Boulebardean elkartu ginen, mendeurrenari hasiera emateko asmotan. 110 pertsona inguru elkartu ginen bertan, painoleta lepoan eta motxila bizkarrean, asteburu paregabea pasatzeko prest. Alderdi Ederrera abiatu ginen, bertan kamioi bat baikenuen zain haurren motxilak Uliara eramateko, bertan akanpatzea baitzen plana. Hala, haurren trasteak jaso eta denon artean jolas erraldoi bati ekin genion.

Hiru taldeetako haurrak nahastu eta taldetxo txikietan banatu ondoren, Donostiako zentro guztitik zehar pista joko erraldoi batean hartu genuen parte. Helburua puzzle handi bat osatzeko piezak lortzea zen, eta honetarako proba desberdinak egin behar izan zituzten. Kaian, Boulebardeko kioskoan, Santa Maria eliza aurrean, Artzai Onaren katedrale aurrean, kontxa hondartzarako jaitsieran, Konstituzio plazan... toki guztietan geunden banatuta zenbait monitore. Gugana heltzeko pista ugari argitu behar izan zituzten, eta hurrengoa lortu ahal izateko agindutako probak bete. Sekulako barreak egin genituen denok, nahiz eta haur batzuk lotsatu xamar ere egon ziren momentu batzuetan...

Pieza guztiak lortutakoan, Okendo plazan elkartu ginen denok puzzlea osatzeko. Haur txikienei utzi zieten lan hau, eta laguntza pittin bat behar izan zuten arren, lortu zuten osatzea. Ondoren, denok borobilean eseri eta bakoitzak etxetik ekarritakoa banatuaz bazkaldu genuen.





Bazkalostean Zurriolako hondartzara abiatu ginen denok, jolasekin jarraitzeko prest. Bertan "Burro"-an aritu ginen, karta erraldoiekin. Primeran pasa genuen denok ia bata bestearen gainean "Burro!" entzuten zen bakoitzean! Tranpati batzuk eduki genituen arren, oso dibertigarria izan zen. Ondoren "Muxu-plakaje" jolasa ere egin genuen, ekipoka banatuta. Hau ere oso ondo atera zen, nahiz eta haur batzuei jolasaren dinamika ulertzea kostatu zitzaien, hasierako partidak xelebre xamarrak bilakatu zirelarik.

Amaitutakoan, hondarra ahal genuen neurrian astindu eta gero, Uliara abiatu ginen denok oinez, Sagues atzeko bidetik. Txango polita izan zen, nahiz eta dezente izerditu genuen, eguraldia bero xamarra baitzen. Uliako tiro zelai zaharrera iritsitakoan jada muntatuta zegoen kanpaldia goitik behera ikusi, eta motxilak errekuperatu ostean kanpin dendatan banatu ginen denok.

Pañoletas Blancas taldeko kideak arduratu ziren ia azpiegitura guztiaz eta intendente lana ere beraiek bete zuten. Hala, 9ak aldera denok borobilean eseri ginen lurrean, eta kanpaldietako ohiko afaria egin genuen: saltxitxak patata purearekin, eta baita xolomo xerra batzuk ere. Afalostean, nola ez, gaubela eder bat ospatu genuen gitarren doinupean. Amaitutakoan, haurrak dendatara bidali, eta lotan jarri genituen.

Hurrengo goizean, jaiki, gosaldu eta hortzak garbitu ondoren, eskaut zahar eta gurasoak hasi ziren heltzen. Aspaldian elkartu gabeko jendeak egin zuen topo Ulian, garai zaharren omenez. 350 pertsonatik gora elkartu ginen bertan. Goizeko ekitaldi nagusian zenbait gonbidatu berezik hitz batzuk eskaini zizkiguten, eta ondoren bezperan haurrekin egindako kandelak piztu eta eskatu mugimenduari "Zorionak zuri" abestu genion denon artean. Honen ondoren, lunch paregabea eduki genuen bertan elkartu ginen guztiontzat, honetarako prestaturik zeuden mahaietan.


Honen ondoren, denbora libre pixka bat eduki genuen, nahiz eta haurrentzat jolas eta tailer txiki batzuk antolatu genituen, asper ez zitezen. Tarte honetan, guraso eta eskaut zahar ugari garai zaharretan bezala elkartu, borobilean eseri, eta gitarra eskutan hartuta beren eskaut garaietako kantuak abesten aritu ziren (gaur egun oraindik abesten ditugunak). Giro izugarri polita sortu genuen Ulian.

Bazkalorduan, ausart batzuek mahaietan bazkaldu zuten, baina jotzen zuen eguzkia ikusita, gutako gehienek orduantxe inprobisatutako itzalaren azpian bazkaldu genuen, bi pabelloi eta zenbait toldorekin egindakoa. Gehienok lurrean eserita bazkaldu genuen hortaz, oraingoan ere kanpaldia balitz bezala.
Digestiorako tarte bat utzi ondoren, Ulian ginen guztiok borobil erraldoi batean jarri eta dantza jolas batzuk egiten aritu ginen, haur, guraso, monitore, "vieja gloria" eta bestelakoak denak elkarrekin. Hauen ostean, denok eskutik heldu eta Agurra abestu genuen.

Sekulako asteburu ederra igaro genuen, eta askorentzat oso esperientzia berezia izan zen, aspaldiko lagunekin berriro kanpaldi giroa nolabait bizitzea.

Eskerrak ematen dizkizuegu hau antolatzen lagundu diguzuen guztioi, eta baita bertara azaldu zinetenei ere. Merezi izan du eta.

Hemendik beste 100 urtetara berriro!

100 urte

2007a urte berezia da eskaut-gia talde guztiontzat, eskaut mugimenduaren mendeurrena baita. Hau ospatzeko, ekintza berezi batean hartuko dugu parte Gipuzkoako eskaut-gia talde guztiok, Irailaren 15 eta 16an ospatuko dena Donostian. Pañoletas Blancas, Iruzun, San Bernardo, San Marcial eta Aratz osatzen dugunok kanpaldi bat antolatuko dugu Ulia mendian, eta zenbait jolas eta ekintza Donostiatik zehar.


Larunbata haurrei zuzendutako eguna izango da, goizetik gauera arte jolas erraldoi batetan hartuko baitute parte. Arratsaldeko ekintza amaitu ostean, Uliara igoko gara oinez, bertan afaltzeko. Gaubela ere edukiko dugu, eta bertan egingo dugu lo, kanpin-dendatan.
Igandean ekitaldi irekia ospatuko dugu, eskaut, "vieja gloria", guraso eta etorri nahi duen edonori zuzendutakoa, bazkari eder batekin lagunduko duguna. Ospakizuna amaitutzat emateko, igande arratsaldean beste zenbait ekintzetan hartuko dugu parte, eta azkenik eskaut agurra abestuko dugu denok elkarrekin.

Informazio gehiagorako ikusi mendeurrenaren programa, Pañoletas Blancas taldearen helbidean.

Tubilleja 2007

2006-2007 kurtsoari amaierarik hoberena emateko kanpaldira joatea falta zitzaigun, urteko ekintzarik gustagarri, polit eta dibertigarriena. Igarotako azken bi urteetan Pirinioetara joan gara, baina aurten Burgoseko iparraldera jo dugu, Tubilleja de Ebrora. Bertako jendeak oso ondo hartu gaitu eta hamabost egunetan zehar, oso inguru ederrean bizitzeko aukera izan dugu.


Urtero bezala, Uztailaren 15ean goizeko 10etan bildu ginen Anoeta estadio ondoko Xanti tabernan. Egun honetan urduritasunak jota eta urdailean korapilo bat dugularik jaikitzen gara Aratzeko kideok, autobusa irten arte irauten duena (eta batzuetan pittin bat gehiago ere!). Xantira iritsi eta ordu erditxo beranduago, gurasoei muxu pila eman ondoren Tubillejaruntz abiatu ginen Bilbo, Laredo, Solares eta Ebroko urtegitik eraman gintuen bost orduko bidaia batean.

Lehen eguneko arratsaldean eta hurrengo egunean zehar egonaldi osoan erabiliko ditugun konstrukzio eta egitura guztiak eraiki ohi ditugu: dendak, intendentzia, fregaderoak, letrinak, zanjak... hau da, gure ekintzak ahalik eta erosoen aurrera eramateko behar dugun guztia. Aurtengoan, gainera, berrikuntzaren bat aurrera eramaten saiatu gara, nahiz eta ondoren ez duen askorako balio izan. Sekulako ingeniariak eginda gaude...

Hirugarren egunean hasten dira ekintzak, hortaz. Urtean zehar larunbatetan eta irteeratan egiten ditugunen antzerakoak dira hauek, baina hamabost egunetako konbibentzian eta naturan bertan egoteak egundoko aldea suposatzen du, noski. Ez da gauza bera froga-jolas bat Donostiako zentroan egitea, edo kanpaldian egitea, non bost axola dizun zikintzeak, lurretik ibiltzeak, sekulako zarata ateratzeak eta bustitzeak.

Gaubelak ere ia gauero edukitzen ditugu. Hauetan abesti, dantza eta joko desberdin asko tartekatzen dira eta egunak amaitzeko erarik hoberena dira. Batzuetan haurrek antzerki edo antzerakoak ere eskaintzen dizkigute, eta aurtengoan azkarrek sekulako beldur-gaua prestatu dute gainerako guztiontzat (trebeen laguntzarekin).

Kanpaldian zehar, koxkorrek “denboraren tunelaren” bidez hainbat garai desberdinetara bidaiatu dute egunero. Faraoien garaiko Egipton egon dira, antzinako Greziako Olinpiadetan parte hartu dute, Megalitikoa ere ezagutu dute, urruneko etorkizunean egoteko aukera eduki dute eta XVII. mendeko piratekin Ebro ibaian zehar nabigatu dute, ron botila esku batean eta ezpata bestean zutela. Garai bakoitzean eginkizun desberdin bat eduki dute koxkorrek denboran atzera eta aurrerako salto hauen zentzua topatu ahal izateko.

Oinarinek ekintza ugari egin dituzte, azkarren moduan: body painting, globoflexia, hausnarketa ekintzaren bat, barku eguna, koxkorrentzat ekintzaren bat prestatzea... ile-apaindegi tailer bat ere egin dute, eta guztiek amaitu dute ilea tindatuta, moztuta edo bi gauzak batera. Eskerrak gurasoak halakoetara ohituta dauzkagun...




Trebeek, arazo txiki bat zela medio zenbait inprobisatu behar izan dituzten arren, egin dituzte tailer eta ekintzak kanpaldian zehar. Hala ere, ez dute denbora askorik eduki, 7 egunetako ruta egin eta egun bereziak kendu ostean, ez baitzitzaien denbora askorik geratzen euren ekintzetarako.

Parkoutak ere eduki ditugu aurtengoan (froga joko nahiko gogorra). Anekdota moduan, kanpaldi honetan trebe batek eta bi monitorek parte hartu dute parkoutean, sekula egin gabea zutelako. Bitxia izan da haurrentzat hauek parkouta egiten ikustea, eta oso dibertigarria beraientzat, esperientzia berria izan baita.

Rutari dagokionean, Burgos aldera gindoazela jakiterakoan lurralde bero, lehor eta laua etorri zitzaigun burura. Baina Burgos oso handia da eta baditu bere paraje berde eta menditsuak. Haietatik zehar egin ditugu rutak adar guztiek eta noski, lau egunetan zehar herritik herrira ibiltzen anekdota ugari gertatzen dira.

Koxkorrak, liluraturik gelditu ziren Munilla izeneko herri ñimiño batean. Gaua bertan pasatzeko asmoarekin heldu ziren bertara, eta han Mikel izeneko bilbotar bat ezagutu zuten. Honek, Hegoamerikatik zehar bidaia ugari egin zituela kontatu zien, eta herrialde haietatik instrumentu ugari ekarri zituela. Hauekin kontzertutxo bat ematea eskaini zien haurrei gauean, eta batek baino gehiagok, zakuan zegoela aprobetxatuta, Mikelen musika entzunaz lo hartu zuen.

Oinarinek ere ruta musikatua eduki dute. Izan ere, Dobro herrira heldu zirenean han gaua pasatzeko, herriko festak zirela ikusi zuten. Gauean berbenan bueltaxka bat eman ostean, bertako polikiroldegira joan ziren lo egitera. Sorpresa hurrengo goizean etorri zitzaien, herriko gazteak joan baitziren oinarinak esnatzera, batukada eder batekin. Danbor, tinbal eta kaxen erritmoan hasi zuren eguna gure oinarinek!

Azkarren aurtengo ruta oso berezia izan da, oinez beharrean bizikletaz egin baitute. Hala inguruko paraje, herri eta toki ugari ezagutzeko aukera eduki dute, oinez baina askoz ere kilometro gehiago egiteko aukera ematen baitu bizikletak. Sekulako mendi portuak igo dituzte (eta alforjek bizikletari gehitzen dioten pisua ez da broma), baina esfortzuak merezi izaten zuen ondoren aldapan behera gozatzeko. Ebroko urtegian ere bainu bat hartzeko aukera ere eduki dute, eta Orbaneja del Castillo bezalako herri zoragarriak bixitatu dituzte. Esperientzia berria eta oso ederra izan da azkarrentzat ruta bizikletaz egitearena.

Trebeek 7 egunetako ruta egin dute aurtengoan. Iruzun taldearen kanpaldia bixitatu dute, gugandik ez oso urruti baitzeuden. Talde honetako trebeekin batera Brizuelako festetan ere egon ziren gainera, euren sabelak txarangen erritmora betez. Ikusten duzuen moduan nahiko ruta musikatuak eduki ditugu aurtengoan!

Honetaz gain, ohiko egunak eduki ditugu kanpaldian: koxkor eta oinarinek superbibentzia egin dute inguruko herrietan, eta lan handia egin beharrik gabe sabelak ondo beteta zituztela itzuli dira kanpaldira; azkarrek Tudancatik gora joanda Raid-a egin dute, eta musker bat adoptatzeko aprobetxatu dute (izena eta guzti jarri zioten, sekulako entretenimendua); Sukaldaritza Egunak ere egin dituzte adar guztiek, eta monitoreok tripa bete-beteta utzi gaituzte; eta azken egunean, betiko moduan, Talde Eguna eduki dugu.

Goizeko jolasa eta Italia-Abisinia egin ostean (lokatzez estalita amaitzen dugun urteroko jolasa), arratsean feria bat antolatu genuen kanpaldian: “zezen mekanikoa”, ahatetxoen arrantza, punteria jolasak, txaranga, karta-jolasen bat, etorkizuna iragartzen zuen pitonisa, sangria banatzen zuen postua... denetik eduki genuen bertan. Eta gauean gaubela berezi eta eder bat genuen prestatua, nahiz eta arazo teknikoren bat zela medio ez zen pentsatu bezala atera.
Amaitzeko, adar paseak egin genituen, zenbait oinarin datorren urtean azkarrak izango baitira, eta aurtengo azkar guztiak trebe bilakatu dira dagoeneko. Honetaz gain, haurrek lehenago prestatu zuten abesti bat kantatu zuten, taldea utziko duten zenbait monitoreri agur esateko. Era polit eta hunkigarrian amaitu genuen kanpaldiko azken gaua, hortaz.

Azken egunean kanpaldia jaso, dendak desmuntatu, zabor-batida egin eta bazkaldu ostean, malenkoniak jota batzuek autobusa, besteek furgoneta eta azkenekoek autoa hartu eta Donostiarantz abiatu ginen. Amaiera dibertigarria eduki zuen bidaiak, hala ere. Xanti tabernara iristerakoan autobusean zihoazen haur eta monitoreei, gurasoei egundoko broma bat egitea bururatu zitzaien. Autobusean Xanti parean gelditzearekin batera, denak (txoferra ezik noski) makurtu egin ziren barruan inor ez egotearen itxura emateko asmoarekin. Baita lortu ere, baina bat, bi eta hiru esaterakoan denak salto batean agertu ziren kanpoan zegon mundu guztiaren barreak eraginez.

Datorren urtean gehiago!

Irla Eguna 2007

Denboratxo bat generaman udako egun luze eta beroak disfrutatzen. Bazen garaia, beraz, urtero bezala, Donostiako Santa Klara uhartean egun pasa egiteko, eta horrela egin genuen igaro den hileko azkeneko ostegunean.

“Irla eguna” Donostiako Iruzun eskaut-gia taldeko kideekin batera egiteko ohitura daukagu. Beraiek ere kanpaldia egingo dute laister eta honetarako dauzkaten planak kontatu dizkigute aurtengoan ere (Burgos aldera doaz, beraz gertu izango ditugu!).

Goizeko hamar t´erdietako itsasontzia hartu genuen eta bost minutuko bidaitxoa egin eta gero, irlan geunden. Trasteentzako leku bat bilatu ondoren, hainbat jolas egin genituen Iruzun eta Aratzeko kideon izenak eta aurpegiak ezagutzeko. Gero, krema eman ondoren, toailak hartu eta bainu luze bat ematera jaitsi ginen uharteko hondartzara.

Uretan a,e,i,o,u-ra jolasten, karramarroak bilatzen, inguruak ezagutzen eta beste hainbat gauzetan ibili ginen goizean zehar. Gustora hartu genituen, hortaz, etxetik ekarritako bokata goxoa eta ondorengo atsedentxoa.

Arratsaldean, jolasteko gogoa piztu zitzaigun berriz eta horretarako lau taldetan banatu eta uhartean zehar froga desberdinez osatutako zirkuito dibertigarri bat egin genuen. Bukaeran, “giza-piramidea” eta “kate-korapilatua” bezalako frogak bete eta gero, talde bakoitzak denen artean asmatu beharreko hieroglifiko baten zati bana lortua zuen. Honi esker, uharteko sorosleek saria emango zigutela jakin genuen.

Sei t´erdiak aldera abiatu ginen portura eta han zeuden gurasoak gure zain, baita sorosleek agindutako saria (izozki bana) ere.

Kanpaldian gutxi barru ikusiko garela jakinda agurtu genuen elkar!

Kurtso amaiera

Jada udan sartu gara, eta Aratzentzat ere amaitzen ari da ikasturtea. Oraindik Irla Eguna eta kanpaldia falta diren arren, larunbatetako bilerak amaitu dira dagoeneko. Lehengo asteburuan adar guztiak elkartu ginen Ategorrietako lokalean, ikasturteari agur esateko. Pista-froga joko bat egin genuen handik zehar, ondoren zetorren merendola ederrean jan ahal izateko. Izan ere, talde bakoitzak segunduak lortzen zituen jokoan zehar, gero prest zeuden jaki guztiak jateko erabili ahal izango zituztenak. Talde bakoitzak denbora tarte bat zuen, hortaz, meriendatzeko! Azkenean denok batera eta denbora horri kasurik egin gabe jan genuen mahai gaineko guztia, nola ez. Baina ederki dibertitu ginen jokoa egiten...

Amaieran, gainera, monitoreotako baten azken eguna zenez (jubilatu egingo zaigu, eta ezinezkoa du kanpaldira etortzea) momentuan otu zitzaigun zenbait haurrek euskal dantza egiten dutela, eta Agurra dantzatu zioten (musika gainerakook abestu edo txistukatu genuen, ahal zen moduan). Polita geratu zen, inprobisatu xamarra izan arren.

Esan bezala, orain soilik Irla Eguna eta kanpaldia geratzen zaizkigu, aurten Tubilleja de Ebro-n izango dena (Burgos aldean). Larunbatetako bilerei dagokienean, datorren urtera arte, Aratz!